Tekst wskazuje, że ustalenia USA i Iranu dotyczące żeglugi przez Cieśninę Ormuz mają na razie formę ramowego memorandum zakładającego jedynie doprowadzenie negocjacji do końca sierpnia, bez widocznych publicznie postępów. Iran wciąż zabiega o trwałą kontrolę nad przejściem i domaga się „opłat” za bezpieczny tranzyt. Jednocześnie globalne zapasy ropy poza Chinami spadły do najniższych poziomów od dekad, co ogranicza zdolność rynku do amortyzowania wstrząsów. W takich warunkach, mimo zakładów na odbudowę przepływów w III kwartale i spadek Brent do 60 USD za baryłkę pod koniec roku, rynek pozostaje wyjątkowo wrażliwy na każde pogorszenie sytuacji geopolitycznej.

Citigroup prognozuje, że cena ropy Brent może spaść do 60 USD za baryłkę przed końcem roku, wskazując na normalizację ruchu w Cieśninie Ormuz i możliwość porozumienia USA z Iranem. Bank zwraca też uwagę na słaby popyt importowy Chin oraz wzrost podaży natychmiastowych dostaw z Bliskiego Wschodu, co ogranicza tempo spadku globalnych zapasów. Goldman Sachs ocenia, że w przyszłym roku nadwyżka na rynku może wynieść ok. 3 mln baryłek dziennie, a Morgan Stanley obniżył prognozy cen ropy na kolejne 18 miesięcy. Wskazuje to na krótkoterminową zmianę struktury rynku w kierunku nadpodaży.

Autor twierdzi, że konflikt w Iranie spowodował poważne zniszczenia infrastruktury na Bliskim Wschodzie, utrudnił żeglugę przez Cieśninę Ormuz, a amerykańskie rezerwy strategiczne zbliżają się do wyczerpania, co może oznaczać braki benzyny w lipcu. W jego ocenie realne skurczenie się globalnej podaży ropy wywoła głęboką recesję i obniży popyt, co może sprowadzić ceny poniżej 40 USD za baryłkę, podobnie jak w 2020 r. Tekst wskazuje też na zakłócenia eksportu LNG z Kataru, które mają pogłębiać przerwy w łańcuchach dostaw energii.