Hard fork London w Ethereum był skoordynowaną aktualizacją sieci, aktywowaną na bloku 12 965 000 w dniu 5 sierpnia 2021 roku. Zmienił zasady wykonywania w Ethereum poprzez pięć propozycji, z których najważniejszą było EIP-1559, wprowadzające wyliczaną przez protokół opłatę podstawową, opcjonalną opłatę priorytetową, zmienną pojemność bloków oraz spalanie części odpowiadającej opłacie podstawowej w każdej kwalifikującej się transakcji.

London rozwiązywał problem niestabilnego szacowania opłat oraz kilku kwestii związanych z rozliczaniem gasu w ówczesnym łańcuchu Ethereum opartym na  proof-of-work. Nie sprawił, że transakcje stały się trwale tanie, ani nie zamienił Ethereum w sieć  proof-of-stake. Uczynił natomiast opłatę podstawową kolejnego bloku bardziej przewidywalną, zmienił sposób, w jaki użytkownicy licytują o włączenie transakcji do bloku, ograniczył niektóre zwroty za przechowywanie danych i opóźnił bombę trudności przed późniejszym Merge.

Czym jest hard fork London w Ethereum?

Hard fork London był dużą aktualizacją sieci, która zmieniła kilka zasad warstwy wykonawczej Ethereum. Aktywowany w sierpniu 2021 roku, wprowadził pięć propozycji ulepszeń Ethereum (EIP), w tym EIP-1559, które przebudowało system opłat transakcyjnych i zapoczątkowało spalanie opłaty podstawowej Ethereum. London zaktualizował istniejącą sieć Ethereum, a nie tworzył odrębną kryptowalutę.

Poza opłatami transakcyjnymi London udostępnił opłatę podstawową  kontraktom inteligentnym, ograniczył niektóre zwroty za gas, zarezerwował prefiks bajtkodu  EVM na przyszłe zmiany i opóźnił bombę trudności proof-of-work. Zmiany te wpłynęły na sposób, w jaki portfele i aplikacje współdziałały z Ethereum, i przygotowały sieć na kolejne aktualizacje.

Jak działa hard fork London w Ethereum?

EIP-1559 zmieniło opłaty za gas, dzieląc płatność na opłatę podstawową ustalaną przez protokół oraz opłatę priorytetową oferowaną producentowi bloku. Użytkownik określa maksymalną opłatę całkowitą i maksymalną opłatę priorytetową. Transakcja płaci bieżącą opłatę podstawową plus dozwolony napiwek, aż do maksimum użytkownika, a niewykorzystany zapas nie jest pobierany automatycznie. Opłata podstawowa jest spalana, natomiast opłata priorytetowa wynagradza producenta bloku.

Opłata podstawowa rośnie, gdy poprzedni blok zużył więcej gasu niż cel, a spada, gdy zużycie jest poniżej celu. London pozwolił też blokom rozszerzać się do dwukrotności docelowego zużycia gasu w okresach krótkotrwałych skoków popytu. Ta elastyczność pozwala wchłonąć przejściowe zatłoczenie, ale trwały popyt nadal podnosi opłatę podstawową, dopóki popyt nie zrówna się z dostępną przestrzenią blokową. London poprawił szacowanie opłat; nie narzucił stałej niskiej opłaty.

Jakie były główne zmiany i zastosowania aktualizacji London?

London zmienił zarówno widoczne dla użytkownika zachowanie opłat, jak i zasady wykonywania na niższym poziomie. Pięć zawartych propozycji miało różne cele, więc sprowadzanie aktualizacji wyłącznie do spalania opłaty podstawowej pomija kilka zmian operacyjnych.

1. EIP-1559 przebudowało rynek opłat. Portfele zyskały przewidywalną opłatę podstawową protokołu, opcjonalną opłatę priorytetową, maksymalny limit opłaty, elastyczną pojemność bloków i automatyczne spalanie płatności odpowiadającej opłacie podstawowej.

2. EIP-3198 udostępniło opłatę podstawową kontraktom. Kod operacji BASEFEE pozwala kontraktom inteligentnym odczytać opłatę podstawową bieżącego bloku, co umożliwia logikę on-chain wymagającą odniesienia do ceny gasu określonej przez protokół.

3. EIP-3529 ograniczyło zwroty za gas. Aktualizacja usunęła zwrot za SELFDESTRUCT i obniżyła maksymalny zwrot, zmniejszając zachęty do utrzymywania tokenów gasu lub zawyżania rozmiaru bloków przez strategie oparte na zwrotach.

4. EIP-3541 zarezerwowało prefiks bajtkodu. Nowe kontrakty zaczynające się od 0xEF nie mogły być już wdrażane, co zachowało ten prefiks dla przyszłego formatu obiektów EVM bez unieważniania istniejących kontraktów.

5. EIP-3554 opóźniło bombę trudności. Propozycja przesunęła gwałtowny wzrost trudności proof-of-work, dając programistom więcej czasu przed docelowym przejściem Ethereum na proof-of-stake.

Jakie są przykłady wpływu London na Ethereum?

London pozostaje widoczny w codziennej aktywności Ethereum, choć późniejsze aktualizacje zmieniły konsensus i rozszerzyły skalowanie rollupów. Jego pola opłat i mechanizm spalania nadal kształtują portfele, bloki i rozliczanie podaży ETH.

• Szacowanie opłat w portfelach stało się łatwiejsze do automatyzacji. Portfele mogą wyliczyć prawdopodobną opłatę podstawową na podstawie ostatnich bloków i dodać opłatę priorytetową, zamiast prosić użytkowników o zgadywanie jednej opłaty za gas obejmującej wszystko.

• Pojemność bloków może reagować na krótkie skoki. Blok może tymczasowo przekroczyć docelowe zużycie gasu aż do limitu protokołu, choć utrzymujące się zatłoczenie powoduje wzrost opłaty podstawowej.

• Każda płatność opłaty podstawowej usuwa ETH z podaży. Protokół spala część odpowiadającą opłacie podstawowej, zamiast przyznawać ją walidatorowi, co wiąże aktywność sieci z niszczeniem ETH, ale nie gwarantuje deflacji.

• Aplikacje mogą odwoływać się do BASEFEE on-chain. Kontrakty mogą użyć kodu operacji wprowadzonego przez EIP-3198, gdy obliczenia wymagają dostępu do określonej przez protokół opłaty podstawowej bieżącego bloku.

Jakie są ograniczenia i ryzyka aktualizacji London?

London usprawnił mechanikę opłat, ale nie wyeliminował niedoboru przestrzeni blokowej Ethereum. Użytkownicy, twórcy portfeli i twórcy kontraktów inteligentnych nadal muszą uwzględniać zatłoczenie, limity opłat, zmienne koszty wykonania i zachowanie późniejszych aktualizacji sieci.

1. Opłaty za gas nadal mogą być wysokie. Gdy popyt utrzymuje się powyżej celu przez kolejne bloki, opłata podstawowa stale rośnie, więc London poprawia przewidywalność, ale nie gwarantuje przystępnych kosztów.

2. Błędne limity opłat mogą opóźnić transakcje. Maksymalna opłata ustalona poniżej przyszłej opłaty podstawowej uniemożliwia włączenie transakcji do bloku, dopóki opłaty nie spadną, a niepotrzebnie wysoki napiwek może wciąż przepłacać za priorytet.

3. Spalanie ETH nie gwarantuje deflacji. Podaż netto zależy od tego, ile ETH jest emitowane w porównaniu z ilością spalanej opłaty podstawowej w ramach aktywności sieci i obowiązujących zasad konsensusu.

4. Założenia kontraktów wymagały przeglądu. Programiści polegający na historycznych zwrotach za gas, polach transakcji lub wzorcach wdrażania bajtkodu musieli zaktualizować swoje rozwiązania pod nowe zasady wykonywania.

Czy hard fork London uczynił Ethereum deflacyjnym?

Hard fork London nie uczynił Ethereum trwale deflacyjnym. Wprowadził mechanizm spalania opłat, który usuwa ETH, ilekroć użytkownicy płacą opłatę podstawową, ale podaż netto nadal zależy od emisji i całkowitych spalonych opłat. Po przejściu Ethereum na proof-of-stake emisja znacząco spadła, co zwiększyło możliwość okresów kurczenia się podaży netto. Aktywność sieci może jednak spaść na tyle nisko, że emisja przewyższy spalanie.

Powiązane pojęcia

1. Czym jest gas?

2. Czym jest Ethereum?

3. Czym jest hard fork?

4. Czym jest kontrakt inteligentny?

Dalsza lektura

1. Czym jest Ethereum (ETH)? Przewodnik dla początkujących po działaniu Ethereum (2026)

2. Opłaty za gas w Ethereum wyjaśnione: czym jest gas ETH i jak działa Gwei?

3. 10. rocznica Ethereum: 10 najważniejszych kamieni milowych drugiego największego blockchaina na świecie

4. Czym jest aktualizacja Ethereum Pectra, która weszła w życie 7 maja 2025 roku?

5. Aktualizacja Ethereum Fusaka z 3 grudnia 2025 roku: co warto wiedzieć

6. Czym jest aktualizacja Ethereum Glamsterdam w pierwszej połowie 2026 roku i jakie zmiany przynosi ten hard fork?